คอลัมน์บทความพุทธิกาเครือข่ายชาวพุทธเพื่อพระพุทธศาสนาและสังคมไทย

โพสต์ทูเดย์ ฉบับวันที่ 3 เดือนกุมภาพันธ์ 2556

เป็นธรรมชาติที่สัตว์ทั้งหลายย่อมพยายามหลีกหนีจากภัยที่จะมาทำอันตรายแก่ตนหรือพวกพ้อง โดยเฉพาะมหันตภัยที่ไม่สามารถจะต่อกรด้วยได้

ด้วยสติปัญญาของมนุษย์ที่มีมากกว่าสัตว์ เราใช้ความสามารถที่มีป้องกันหรือขจัดภัยหลายอย่างให้ออกไปจากชีวิตได้ ซึ่งดูเหมือนว่าภัยที่มีต่อคนเราควรมีน้อยลง แต่ตรงกันข้ามสิ่งที่ถือว่าเป็นภัยคุกคามชีวิตที่สุขสงบของพวกเราทุกวันนี้กลับมีมากขึ้น แถมยังมีช่องทางให้ภัยแบบใหม่ๆ เข้ามาจู่โจมเราได้มากขึ้นด้วย

โพสต์ทูเดย์ ฉบับวันที่ 13 เดือนมกราคม 2556

นิทานเรื่องนี้เริ่มต้นด้วยสามัญชนคนหนึ่งที่โชคชะตาและความสามารถบันดาลให้ชายหนุ่มคนนี้กลายเป็นพระราชาที่ยิ่งใหญ่ ควบคู่ไปกับพระราชินีที่ตกทุกข์ได้ยากมาด้วยกันกลายเป้นพระราชินี นิทานเรื่องนี้น่าจะจบ ณ จุดนี้ด้วยบทลงเอยว่าทั้งสองครองรักและราชอาราจักรมีความสุขชั่วกาลนาน แต่น่าเสียดายเพราะนี่คือ จุดเริ่มต้นของเรื่องราว ความร่ำรวยของพระราชาก็ทำให้พระองค์เป้นที่ต้องตาต้องใจ จึงมีหญิงสาวหลายนางเข้ามาครองคู่เรื่อยๆ จนกระทั่งพระราชามีพระมเหสีรวมทั้งหมด 4 นาง ช่วงสำคัญของเรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อพระองค์ล้มป่วยและใกล้สิ้นพระชนม์ สิ่งที่พระองคืต้องการ คือ คำขอร้องให้พระมเหสีทั้ง 4 เสด็จตามพระองค์ไปด้วยในดินแดนปรภพ

โพสต์ทูเดย์ ฉบับวันที่ 20 เดือนมกราคม 2556

วันเด็กแห่งชาติเป็นวันสำคัญของชาติและสำคัญสำหรับเด็กในฐานะที่เป็นวันที่สังคมงานเฉลิมฉลองเพื่อเด็กและเยาวชน เด็กๆ เองก็คาดหวังจะได้รับความสุขในวันเด็กที่ผ่านมา เด็กหลายๆ คนคงมีความสุขจากกิจกรรมอันหลากหลายที่ผู้ใหญ่จัดให้รวมถึงสื่อสารเรื่องราวบางอย่างให้เด็กได้เรียนรู้

ผมคิดว่าในฐานะผู้ใหญ่ทั้งผู้จัดกิจกรรมวันเด็กและผู้ปกครองผู้พาบุตรหลานเข้าร่วมกิจกรรมต่างก็กำลังสอนเด็กๆ เรื่องความสุขโดยไม่รู้ตัว ทั้งความหมายของความสุข และวิธีการเข้าถึงความสุข

โพสต์ทูเดย์ ฉบับวันที่ 13 เดือนมกราคม 2556

“ฉันคิดว่าบางทีคนเราควรจริงจังกับการเล่น และบางทีก็ควรเล่นๆ ในเรื่องจริงเสียบ้าง”

ไม่ว่า ณ ขณะนี้คุณจะอายุเท่าไรก็ตาม ฉันเชื่อว่าคุณต้องเคยผ่านประสบการณ์การเล่นในวัยเด็กมาบ้าง หากลองย้อนกลับไปทบทวนถึงช่วงเวลานั้น ฉันก็เชื่ออีกว่า จะต้องมีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของคุณเป็นแน่แท้ และไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกที่จะมีหยดน้ำใสๆ เอ่อคลอด้วย เพราะฉันก็เป็นคนหนึ่งที่พอนึกย้อนกลับไปถึงการเล่นในช่วงวัยเด็กทีไร ก็อดไม่ได้ที่จะต้องหวนนึกถึงการเล่นที่นำมาซึ่งโศกนาฏกรรมในครั้งนั้น!

โพสต์ทูเดย์ ฉบับวันที่ 6 เดือนมกราคม 2556

หลังจากการเดินทางและงานเฉลิมฉลองสิ้นสุดลง ก็ถึงเวลาที่ต้องกลับมาเผชิญกับชีวิตประจำวันที่แสนจะธรรมดา(และอาจจะน่าเบื่อหน่ายสำหรับบางคน)กันอีกครั้ง
ในความรู้สึกของฉัน ช่วงเทศกาลที่มีวันหยุดยาวๆ ติดต่อกัน มักมีมือมืดที่คอยผลักไสให้เราต้องรีบออกจากที่พำนักอันแสนจำเจ ในขณะเดียวกัน แสงแดดและสายลมเบื้องนอกก็คอยกวักมือเรียกอยู่เหยงๆ ดังนั้น ถนนทั้งสายหลักและรองที่มุ่งหน้าออกจากเมืองหลวงจึงคลาคล่ำไปด้วยยวดยานและความปรารถนาของผู้คน